Hari ni aku masih lagi tak sihat..tapi aku gagahkan jugak pegi keje. Kalau tak alamatnya bakal kena buang la aku, dah la hari rabu tu aku ponteng kerja dgn alasan kereta rosak. Takkan hari ni tanak dtg kerja lagi. Semasa aku kat tempat kerja...aduss, letih dan penat usah dicakap la..hidung plak asyik leaking je. Nak bernapas pun susah...dah la rasa macam duduk dlm penjara...Tapi at last aku terpaksa mengalah..aku minta izin supervisor aku utk balik awal...jadi dlm pkl5 supervisor aku lepaskan aku balik rumah..alhamdulillah
Selama harini jugak...dlm pikiran aku masih memikirkan perbualan aku dgn sahabat aku yg paling rapat. Masih terngiang ngiang apa yg dia cakap kat aku smlm.
"Dia kan bukannya taknak berubah...cuma dia susah nak berubah sbb bende2 yg sangkut ngan dia tu. Tu yg dia susah nak berubah tu..apa yg dia takut sangat? [lebih kurang macam tu la ayatnye]"
Ermmm...aku takut ke?Hmm..mungkin jugak aku takut, sbb aku tak sampai hati.. Ya, tak sampai hati..tu la alasan aku..[alasan.....] Mungkin betul apa yg kawan aku ckp..."kalau dia nak berubah...skrg ke, bila2 ke..sama je..takyah kasi alasan"..Ermmm mungkin betulkan...tapi nak berubah pun aku perlukan alasan...alasan yg cukup kuat utk aku berubah..aku bukan lalang..yg boleh melentok kiri dan kanan bila2 masa mengikut arah angin...aku perlukan penelitian...meneliti setiap langkah yg bakal aku ambil..yg bakal merubah hidup aku. Dan aku juga punya alasan kenapa aku terus kekal begini tanpa perubahan....
Aku tak kisah kalau keputusan aku ambil tu akan menyakitkan hati aku...sebab nak berubah tu mmg menyakitkan..tapi aku tak sanggup LAGI nak menyakitkan hati org lain..tak cukup ke apa aku dah buat selama ni?Sakitkan hati org...dan mempermain mainkan org..."Alaa....sakit dia time tu je...dari dia simpan lama?..lagi terukkan??" Hurmmm...mungkin setengah org sakit dia kejap je...then boleh lupa..tapi sesetengah org tu ambil masa yg lama...kadang2 seumur hidup. Aku taknak tanggung dosa kering camtu seumur hidup aku....Masalahnya, aku dah berkawan 6tahun...kalau dilepaskan macam tu je...lama mana sakit tu akan hilang???Cuba ckp???Even yg baru kenal tak sampai sebulan pun sampai sekarang sakitnya masih ada..sampaikan tak boleh dikenang langsung peristiwa sebulan tu.Heh..dah ilang ke sakit tu?Kalau dah ilang...benda tu takkan jadi perkara serius lagi..dan tak kisah pun jika dibicarakan kembali..lagi pun aku dah terikat dgn janji..dan aku dah tak boleh mungkiri janji aku [ntah utk yg keberapa kali]..mmg salah aku sebab hanya tau berjanji..sebab aku sedar la aku tak boleh nak mungkir, cuma aku terpaksa menunggu dan menunggu sehingga org tu yg mungkir janji pada aku walhal sebenarnya aku terlebih dahulu mungkirinya.
Ntah laaa...mungkin aku ni emosional sgt kot. Aku just tak boleh dgr org nasihat aku bertubi tubi, beria ria, bersungguh sungguh tapi sebaliknya...diri dia tu masih tak sedar yg dia pun melakukan perkara yg sama..lagi dan lagi...
Hurmm...aku mintak maap kalau terlebih lebih luahan ni...harap kita masih kawan...kawan yg dikatakan mengenal hati masing2...wassalam


0 comments:
Post a Comment